een ode aan mijn vrienden

Ik heb er veel maar echt niet tè. Ze zijn enorm
verschillend hoor en toch weer erg gelijk. Soms
zie ik ze ineens, omdat ik ruimte over heb en soms ook
komen ze maar niet terwijl ik me zo graag
met hen verbinden zou.

Van eentje wordt ik altijd blij: hij komt wanneer hem uitkomt, stuurt een sms en rijdt dan voor. Knuffelt, maakt me warm en licht,  haalt me uit mijn huis en brengt muziek.  Met eentje heb ik grootse plannen, ideeen stromen vanuit zachtheid ruimte en verbinding en toch ook, steeds weer terug naar aarde, kleur en heel fysiek .  Met eentje voel ik altijd stress en brengt mij naast de confrontatie vaak ook wel weer reflectie, inzicht en heel soms toch ook verbinding omdat patronen te herkennen zijn. Van een ander leer ik dynamiek en over nuchter, praktisch en bedrijf.  Van altijd welkom, warme kachel, eten je mee? Van klaarstaan voor elkaar en dat het leven kwetsbaar is. Bij die ene heel speciale dame leer is stil en ook te zijn. Ik voel daar altijd wijsheid in de lucht en neem dat zeer ter harte want deze dame Ziet ook Ziel.  Dan is er ook nog een, die is zo zacht dat ik direct mijn eigen zachtheid voel. En als we dansen, dansen we en als we eten, eten en als we wandelen dan gaat het over buiten zijn en lucht en lekker associeren. Het is daar zo eenvoudig mee en dat brengt rust en veel vertrouwen.  Verder heb ik er nog een die het heel moeilijk heeft en amper overleeft. Maar als zij ruimte heeft dan geeft ze huis en haard en wat ze verder over heeft.   En ja nog eentje dan; heb nog n buddy vaak per telefoon: we delen groei en wijsheid uit en steunen in onzeker onderzoek naar woord en vorm. Daar sprankelt ook vertrouwen.

Ik heb er nog veel meer maar
door de eerste 2
ontstond spontaan
dit schilderij
Zo
Blij

Bank van Waarde
Getagd op: