1 september, vandaag begint de maand van het luisteren en ik hoor de zaagmachine van mijn buurman weer aanslaan. Sinds zijn pensioen vorig jaar, is het zijn grote hobby om zijn huis zelf op te knappen. Daar is hij al maanden mee bezig en ik werk vaak vanuit huis. Sja, dan komt weer dat onvermijdelijke moment waar ik denk: ga ik er iets van zeggen? Een verzoek doen? Of kan ik mijn brein instrueren om ergens anders op te focussen? Ofwel: heb ik voldoende innerlijke ruimte om ieder het zijne te laten of niet….

Door horen te verwarren met luisteren, ontstaat ruis op de lijn.

Empathisch luisteren is een vaardigheid, ik zeg het heel vaak, en we kunnen deze verdiepen en heel specifiek trainen. Zo specifiek dat we er verwarringen en conflicten mee kunnen voorkomen of ophelderen, en anderen in nood mee kunnen helpen. Want nood aan luisteraars is er altijd en overal. Veel ellende kan voorkomen worden als we echt luisteren, zowel naar onszelf als naar de ander. Daarin verrast het leven ons steeds met nieuwe uitdagingen.

En wanneer ik schrijf ‘specifiek trainen’ dan bedoel ik deze keer dat spannende gebied waar we zelf geraakt kunnen door iets wat iemand zegt of doet. Ook daar kunnen we naar luisteren en ook dat komt heel precies. Nauwkeuriger weten wat er in je gaande is geeft rust, dan komen handvatten en keuzes in zicht.

een stroomschema

Ben ik in staat om te luisteren als iemand iets zegt of doet wat als een scherpe pijl binnen komt, en mij dieper raakte dan ik zou willen? Ben ik in staat om achter de woorden te luisteren die mij boos maakten of waarvan ik schrok? Vraag jij jezelf dat op zo’n moment af?

NEE? Dan zit je in je reactieve brein en heb je tijd voor jezelf nodig.

JA? En lukt dit je niet direct, dan heb je geen innerlijke ruimte op dit moment en dat is heel menselijk. Ook dan kun je beter eerst luisteren naar jezelf. Lukt dat?

NEE? Geef jezelf dan de tijd om even iets heel anders te gaan doen zodat je emotie kan zakken. Je innerlijke systeem is volgelopen met stresshormonen. Dat is zichtbaar en voelbaar aan ‘de stoom die uit je oren komt’, jouw versteende of roodaangelopen gezicht of de tranen die opkomen uit frustratie bijvoorbeeld. Je brein en je hart kunnen nu even niet openstaan voor een ander. Doe datgene waar je jezelf mee helpt ont-stressen zodat de lading weg kan stromen. Een wandeling, rondje om het huis, even naar toilet, uurtje pauze nemen, iets eten/drinken, een vriend(n) bellen om te ontladen. Het helpt allemaal om je stresshormonen weer te balanceren.

JA? Luister dan naar wat er in je opkomt aan oordelen en verwijten in je hoofd en honoreer je gevoelens daarbij want het is zo menselijk!

En let op de valkuil: het honoreren van je eigen geraaktheid wil niet zeggen dat je ‘gelijk hebt’ het wil slechts zeggen dat je accepteert dat je nu even boos, verdrietig, onzeker of gefrustreerd voelt. Dat is de beste start om helderheid te vinden in wat je op dat moment nodig hebt. Eerst de verbinding met jezelf terugvinden voordat ook jij je onvrede de ruimte in schiet en de situatie erger maakt.

Je kwaliteiten als luisteraar zijn zo nodig ! Ook nu in deze onstabiele tijd worden we e weer op uitgedaagd.

Help jezelf en de ander om weer toegang te vinden tot de gebieden waar vanuit we in het leven staan: de inspiratie, intuitie en intentie, die samen met onze hartintelligentie en ons rationele brein onze innerlijke GPS vormen*. Als deze samenwerken maken we gezondere keuzes. Echt gehoord worden helpt onze innerlijke GPS weer in balans te brengen.

The intuitive mind is a sacred gift and the rational mind is a faithful servant.

We have created a society which honors the servant and has forgotten the gift.”

– Einstein

De geest trainen om ons de gift te kunnen herinneren.

* Het beeld van de innerlijke GPS is ontleend aan Vivian Ditmar

Maand van het luisteren