Aanleiding voor dit artikel is het feit dat een deelnemer aan het begin van de training vertelde geïrriteerd te raken van de schijnbare besluiteloosheid in de groep.

Hij zag tegelijkertijd van zichzelf dat hij een mens van snelle beslissingen, snelle reacties, snelle plannen, snelle keuzes en snelle acties is. En dat dit niet aansloot bij het huidige tempo waarin we een besluit namen over de inhoud van de middag. Laten we deze persoon hier even Jaap noemen. Het viel Jaap ook op dat hij kennelijk wel naar ‘iets anders’ verlangde wat ook de reden was van zijn komst.

Wat Jaap er niet bij vertelde en ik wel van hem kende, is dat hij ook van een snelle hap buiten de deur houdt, van snelle afspraken met veel mensen, snelle aankopen doen, veel op twitter, facebook en WhatsApp verkeert en heel erg houdt van ‘erbij zijn, meetellen en niks missen’.

Daarbij weet ik dat hij ook kampt met fysieke problemen en last heeft van een voortdurende lage rugpijn waar hij blijmoedig mee probeert te leven. Hij is er soms dagen door uit de running, heeft er al jarenlang fysiotherapie voor en neemt zware pijnstillers wanneer de pleuris weer eens uitbreekt.

Zonder precies te weten waar Jaap in zijn casusgroepje over heeft gedeeld zie ik dat hij oefent in contact maken met wat er voor hem leeft op dit moment, via de stappen van verbindende communicatie. Langzaam maar zeker zie ik focus en rust ontstaan als hij stilstaat bij wat daarin nu en hier opkomt en van belang is voor hem. Aan het einde van de middag zegt hij dat het hem goed heeft gedaan en dat hij met concrete handvatten naar huis gaat. En met hernieuwde moed om met meer mildheid met zichzelf om te gaan.

Snelle tijd

 Langzaam en zeker bewegen we mee, en raken we meer gewend aan het tempo en de veelheid van taken, mogelijkheden en prikkels van deze tijd. Het versterkt het idee dat de vervulling van wat we nodig hebben veelal buiten ons te vinden is, net als de oorzaak van ons ongenoegen. Het versterkt onze reactieve kant zou je ook kunnen zeggen. Daarbij raakt op de achtergrond waar het dan werkelijk over gaat en wat een werkelijk contact kan geven. In plaats van te re-ageren kunnen we ook op zoek te gaan naar ‘what’s in it for me’

Jaap is slechts een voorbeeld van hoe geest en lichaam in samenhang elkaar kunnen beïnvloeden, maar ik zie het bij zoveel mensen, inclusief mijzelf soms.

En met ‘what’s in it for me’ bedoel ik hier: kijken naar wat doet er nu werkelijk toe voor mij in deze situatie; wat roept het in mij op, wat wil ik daar mee doen, wat heb ik nodig, en hoe kom ik nog meer tot mijn recht. De tijd nemen om op onderzoek te gaan en stap voor stap een natural performer te worden in je werk.

Een natural performer zie ik als iemand die bewust keuzes maakt en werkt vanuit gemak en plezier. Die weet wat zijn talenten, valkuilen en intrinsieke drijfveren zijn en hoe deze in te zetten in samenwerking of werk.

Met meer natural performers op het werk zullen er minder spanningen en conflicten opkomen en zullen irritaties of frustraties sneller afvloeien. Het voorkomt onnodig ziekteverzuim en helpt duidelijk te worden in het aangeven van grenzen.  In teams helpt het om te zorgen dat ieder tot zijn recht kan komen en waardering voor elkaar kan vinden.

Stagnering in samenwerking

Als je kijkt naar de Gallup-studie*, een Amerikaans onderzoek naar betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties, zie je dat er relatief weinig mensen bevlogen zijn bij wat ze doen. De kans is groot dat dit cijfer zo hoog is, omdat ze niet op een plek zitten die van nature bij hen past. Denk je eens in wat er met een bedrijf zou gebeuren als dat in plaats van bijvoorbeeld 20% bevlogen toppers in een specifieke rol, 40% van die toppers zou hebben? Dat zou de beleving van werknemers en werkgevers drastisch veranderen. Om nog maar te zwijgen van de logischerwijs stijgende productie en omzet.

Trigger en oorzaak

 Bij stagnerende samenwerking en conflicten denkt men al snel dat de oorzaak op het werk ligt; aan hoe een en ander georganiseerd is of juist niet, of aan hoe een bepaald persoon zich gedraagt. Toch is dat slechts de aanleiding, de trigger, die de sterke gevoelens (frustratie, boosheid of angst) oproept. En wanneer de frustratie blijft heeft het vooral te maken met hoe we omgaan met die trigger.

  • Doen we het snel af met een dooddoener (het of hij is nu eenmaal zo) en stoppen het weg? Een schijnvorm van accepteren.
  • Geven we iemand of iets de schuld en plaatsen het daarmee buiten ons? Misschien weerhoudt de boosheid of irritatie om dieper te kijken
  • Geven we onszelf de schuld (ik kan niet zoveel aan, ik trek het me teveel aan, ik ben niet snel genoeg) en blijven hangen in schuld en schaamte?
  • We denken en praten vooral in wat we niet willen

Het zijn patronen: voorkeursmanieren of gewoontes die ooit aangeleerd zijn en hun noodzaak hadden. Daaronder ligt ‘the juicy stuff’, het boeiende handvat om te ontdekken. Want de oorzaak van wat we voelen ligt niet daarbuiten maar vooral ‘hier binnen’.

De oorzaak ligt bij welke behoeften van onszelf niet zijn vervuld. Daarom hebben we er last van. Anders deed het ons niet zoveel. Om daarbij te kunnen komen vraagt tijd en ruimte om stil te staan bij jezelf.

Het lijkt misschien dat mildheid of empathie voor jezelf niet matcht met tempo en directheid. Althans niet in het begin. Want empathie raakt in de verdrukking bij een hoog tempo omdat het enige wat je systeem dan kan doen is terugvallen op gewoontes en reflexen. En dat willen we juist niet in dit geval. Liever een nieuw handvat, toch?!

In lijn met jezelf

 

Ik herken hoe groot de verleiding is om snel en online te zijn in deze tijd maar laten we wel wezen: online is iets anders als in lijn met jezelf of ‘to be aligned’: in een ontspannen of evenwichtige verbinding met je eigen natuurlijke systeem. Wanneer je de tijd neemt om te vertragen en contact te maken met dat wat je frustreert kom je steeds dichter bij een natural performer zijn

The only way out is to go in’

Verwachtingen, patronen, blokkades, verwarringen, blinde vlekken en beknellende verstrengelingen kunnen op gaan lossen door er bewust naartoe te gaan en contact mee te maken. Het is belangrijk om je systeem daarvan te laten ontladen om tot ontspanning te kunnen komen. Daarbij vooral op zoek te gaan naar wat je wel wilt en wat wel bij je past.

Gun jezelf een ander soort een ander soort Wellness in werk.

* www.gallup.com

Natuurlijk tot je recht komen, een soort wellness in werk