Of het nu op je werk is of in je privé-situatie; het ervaren van stagnatie, een botsing van standpunten, emotionele ontladingen in de vorm van huilen of boze of geïrriteerde ontploffingen. Een plotseling schrikgevoel met als gevolg dat je een stapje terugneemt of bevriest in wat je zou willen, of misschien een plotselinge schrik en je hand schiet uit. Steeds terugkerende patronen..

Het zijn allemaal pijnlijke momenten in het contact met de ander waarin je reageert of je nu wel of niet iets zegt of doet. Momenten die bewust of onbewust vaak veel meer met je doen dan je zou willen.

De emotie slaat zich op in je lichaam.Verdriet verkrampt je borst of boosheid maakt je middenrif gespannen. Je schouders worden hard en pijnlijk van het dragen van (over-)verantwoordelijkheid of van je behoefte om ook gezien en gehoord te worden die maar niet wordt vervuld. Je hoofd wordt overspoeld met allerlei oordelende gedachten waaronder ook de vele oordelen waarmee je jezelf naar beneden haalt. Gedachten die steeds maar weer blijven herhalen van wat er toen gebeurde vanuit de behoefte om te willen begrijpen en die naarstig naar een oplossing zoeken. Hoofd en lichaam raken steeds verder van elkaar verwijdert en werken niet meer samen als geheel.

Ook al ben je zeer goed in staat de ander ‘van repliek te dienen’ en ‘je mannetje te staan’ toch loopt het contact niet (meer) zoals je zou willen. Je ervaart geen harmonie, geen stroming meer, geen verbinding, geen ruimte voor ieders mening of aanpak. De irritatie blijft maar terugkomen ook al heb je zelfs excuses aangeboden.  Wat kun je doen?  Stilstaan.

Stilstaan en even uitademen.

Stilstaan en contact maken met je lichaam.

Stilstaan en contact maken met: wat leeft er allemaal in mij? Wat zeggen als die jakhalzen in mijn hoofd nu eigenlijk? Wat heb ik dan eigenlijk gezien en gehoord dat er gebeurde in het contact? Wat voel ik dan nu precies? En waar zou ik behoefte aan hebben dan?

En hoe vertel ik dat de ander op een manier dat hij/zij daar ook open voor kan staan?

Het goede nieuws:  Dit is allemaal heel goed te leren. Je hoeft er geen aanleg voor te hebben of speciaal mens voor te zijn. Het zijn basale vaardigheden waarin ieder mens zich kan trainen.

Het aller belangrijkste hier is wel: je intentie, vanuit je hart.  En ook compassie is een groeimodel, net als liefde; iets wat gaat stromen en zich uitbreidt als het wordt aangeraakt. Vanuit compassie spreek je ‘de geweldloze taal van je ziel’.

Wat is er nu meer frustrerend dan een relatie die niet loopt?!
Getagd op:                

2 gedachten over “Wat is er nu meer frustrerend dan een relatie die niet loopt?!

  • 9 augustus 2016 om 18:17
    Permalink

    Wat is meer frustrerend als een relatie die niet loopt.. Zo mooi geschreven en zo herkenbaar. Wil graag een keer met je werken, Helmie!

    • 9 augustus 2016 om 18:30
      Permalink

      Hallo Sandra,
      Als ik je reactie lees dan stel ik me voor dat je er pijnlijke, verdrietige of frustrerende ervaringen mee hebt Sandra. Natuurlijk kunnen we een keer werken, ben je in Portugal de komende tijd?
      Stuur me anders even een bericht via info@stilts.nl. Dan kunnen we overleggen.

Reacties zijn gesloten.